Czy duże aktualizacje Windowsa psują komputery? Rzadziej, niż myślisz

Dlaczego historie o katastrofach to najgorsza możliwa próbka

Nikt nie wrzuca posta, że aktualizacja się zainstalowała i nic się nie stało — internet to dział reklamacji, więc widoczny content generuje zepsute 0,1%, a sprawne 99,9% generuje ciszę. Do tego Microsoft wypuszcza aktualizacje funkcjonalne falami i przetrzymuje za blokadami zabezpieczającymi (safeguard hold) konfiguracje ze znanymi problemami — więc ofertę jako pierwsze widzą maszyny, które już przeszły przesiew zgodności. Awarii, o których czytasz, nikt nie zmyślił; po prostu nie są one bazową częstością.

A gdy prześwietlisz realne awarie, losowość znika. Koncentrują się na starym, porzuconym przez wsparcie sprzęcie, systemach z agresywnymi antywirusami i ich niskopoziomowymi sterownikami-filtrami, maszynach, które ominęły kilka cykli aktualizacji, dyskach ledwo zipiących wolnym miejscem i instalacjach przerwanych utratą zasilania albo wymuszonym wyłączeniem. To lista schorzeń, które istniały wcześniej — aktualizacja jest tu posłańcem, nie przyczyną.

Co naprawdę idzie nie tak — i jak nie stać się wyjątkiem

Trzy czynniki pokrywają większość realnych awarii aktualizacji: wolne miejsce (aktualizacja funkcjonalna chce na C: mniej więcej 20 GB zapasu, żeby się rozłożyć), zdrowie dysku (konający nośnik obnaża swoje uszkodzone sektory w połowie kopiowania) i przestarzałe oprogramowanie niskiego poziomu, haczące się głęboko w systemie. Maszyna z 60 GB wolnego, zdrowym dyskiem i normalnym zestawem programów aktualizuje się nudnie dobrze — i dokładnie o to chodzi.

Praktyczna ostrożność kosztuje niemal nic: trzymaj 20 GB wolnego miejsca, podłącz laptopa do zasilania, pozwól aktualizacji dobiec do własnego restartu bez przytrzymywania przycisku zasilania, a jeśli naprawdę się denerwujesz, odczekaj kilka tygodni od premiery, żeby wczesne błędy wyłoniły się i zostały załatane pierwsze. Windows trzyma poprzednią kompilację w Windows.old przez dziesięć dni po aktualizacji funkcjonalnej, więc możliwość cofnięcia jest wpisana w projekt — wielka aktualizacja jest zaprojektowana tak, żeby dało się ją przetrwać, a nie jak drzwi bez klamki od środka.

• Stary lub pozbawiony wsparcia sprzęt — sterowniki, których nikt nie ruszał od lat, to klasyka źródła wpadek
• Antywirus trzeciej firmy z niskopoziomowymi sterownikami-filtrami walczący ze stosem serwisowym
• Prawie pełny dysk systemowy, bez miejsca na rozłożenie nowej kompilacji
• Maszyny o kilka wersji funkcjonalnych w tyle, zmuszone przeskoczyć kilka kompilacji za jednym zamachem
• Przerwane instalacje — zanik zasilania albo wymuszone wyłączenie w fazie restartu
• Konające dyski, które swoje uszkodzone sektory pokazują dopiero, gdy aktualizacja zapisuje gigabajty

Pytania i odpowiedzi

Przeczytaj także