Geliştirici makinesi hijyeni: npm, pip, Docker ve ötesi

Geliştirici diski gerçekte nereye gidiyor

Bir kez bakmış kimseyi şaşırtmayan dört büyük istifçi: paket önbellekleri tavan olmadan büyür, çünkü varsayılan budur; node_modules her projede bağımlılık ağacını kopyalar; Docker çektiği ya da kurduğu her katmanı tutar; WSL2 bütün Linux dosya sistemini, talep üzerine büyüyen ve kendi kendine asla küçülmeyen bir sanal diskte saklar. IDE dizinlerini, derleme çıktılarını ve yan yana duran üç SDK sürümünü ekleyin; iki yıllık bir makine kanıtlanmış biçimde ölü onlarca gigabaytı rahatça taşır. Hiçbir şey gizemli değil — çöp, uğramadığınız bir düzine dizine yayılmış durumda, hepsi bu.

• npm: %LOCALAPPDATA%\npm-cache — kurduğunuz her paketin her sürümünün tam kopyaları
• pip: %LOCALAPPDATA%\pip\cache — her şeyin wheel'leri, artı her WSL dağıtımındaki ~/.cache/pip
• Docker Desktop: sallanan imajlar, durmuş konteynerler, derleme önbelleği ve anonim birimler — docker system df toplamı gösterir, docker system prune geri kazanır
• WSL2: dağıtımın ext4.vhdx dosyası her derlemede büyür ve zorla sıkıştırılmadan alanı asla geri vermez
• Projeler: terk edilmiş bir reponun node_modules'ü yüzlerce MB'den birkaç GB'ya uzanır — değer lockfile'dadır, klasör yeniden kurulabilir
• IDE'ler: JetBrains önbellek ve dizin klasörleri, artı her checkout'a dağılmış target/, build/, dist/, obj/ klasörleri

Üç aylık tur, doğru sırayla

Önce ölçün, böylece saat kütlenin olduğu yere gitsin: kullanıcı profili üzerinde bir treemap aracı, konteyner tarafı için docker system df, dağıtımlar için wsl --list --verbose. Sonra güvenliden riskliye: önbellekler talep üzerine yeniden kurulur, dilediğiniz gibi boşaltın — npm cache clean --force, pip cache purge ve Gradle ile cargo'daki karşılıkları; sıra terk edilmiş projelerde — bağımlılık klasörlerini silin, lockfile'ları tutun; repo uyandığında npm ci ya da pip install -r her şeyi dakikalar içinde yeniden kurar. Docker ondan sonra gelir: sallanan imajları ve derleme önbelleğini budayın, gerçekten çalıştırdığınız etiketli imajları tutun. En son WSL2 sanal diski gelir, çünkü dağıtım içindeki silmeler Windows tarafındaki dosyayı küçültmez: wsl --shutdown çalıştırın, sonra vhdx'i sıkıştırın — gerçekten canavarlaştıysa dağıtımı dışa aktarıp yeniden içe aktarın.

Diski düz tutan alışkanlıklar

Hijyeni alışkanlık olarak yapmak, kurtarma operasyonu olarak yapmaktan ucuzdur. Araçları global kurulumlar yerine proje başına tutun, imajları yerelde yığıp saklamak yerine CI çeksin ve katman hayvanatı hatırlamaya başlamadan önce docker system prune'ı her ay çalıştırın. Çok gigabaytlık veri kümelerini ikinci bir diske koyup bağlayın; sistem diski yalnızca yeniden oluşan şeyleri tutsun. Ve neredeyse dolu bir C:'yi kozmetik bir sorun değil, derleme zamanı bir olay olarak görün — npm, Docker ve derleyici araç zinciri, tırmaladıkları disk bitince yaratıcı biçimlerde başarısız olmaya başlar.

Sorular ve yanıtlar

Bunları da okuyun