Leveling'i zorunlu kılan matematik
NAND flash, olabilecek en mekanik biçimde aşınır: her hücre sınırlı sayıda programlama-silme döngüsü atlatır — tüketicilerin çoğundaki TLC flash için birkaç bin, daha ucuz QLC için bin civarı. Naif ölüm senaryosu apaçıktır: her yazmayı aynı hücreler yutsaydı, diskin geri kalanından çok önce ölürlerdi. Bu yüzden denetleyici hiçbir zaman yerinde yazmaz. Bir dosyayı değiştirdiğinizde taze veri başka, daha az kullanılmış hücrelere gider, eski sayfalar yalnızca geçersiz olarak işaretlenir ve çöp toplama adındaki arka plan süreci onları sonra toplu hâlde siler.
Wear leveling, hedef hücreleri seçen katmandır: dinamik leveling yeni veriyi silme döngüsü en az olan bloklara yazar; statik leveling ise ara sıra soğuk veriyi — nadiren değiştirdiğiniz dosyaları — taşır, böylece rahat blokları da işin bir kısmını üstlenir. Bu dansın bedeli write amplification'dır: geçerli sayfaların taşınması gerektiğinden disk, ana makinenin gerçekten gönderdiğinden daha fazla veriyi kendi içinde yazar. Neredeyse dolu bir disk işin cilveleştiği yerdir: boş blok neredeyse kalmamıştır, her küçük yazma taşıma tetikler, hız çöker ve her blok döngüleri daha hızlı biriktirir.
SMART aşınma hakkında gerçekte ne rapor eder
Wear leveling'in çalışmasını izleyemezsiniz ama puanını okuyabilirsiniz. NVMe diskler “Percentage Used” ve “Data Units Written” raporlar; SATA diskler “Total LBA Written” ve çoğu zaman bir Media Wearout Indicator sunar; üretici araçları da aynı sayıları daha dostane adlarla gösterir. Toplam yazılan baytı diskin TBW derecesine bölün — kalan dayanıklılığı elde edersiniz; tipik masaüstü kullanımında bu aritmetik rahatlatıcıdır: günde yirmi gigabayt, 300 TBW'lik bir dereceye karşı on yılı aşkın yazmaya tekabül eder. Tüketici SSD'leri neredeyse hiç yazma aşınmasından ölmez; önce denetleyici veya yazılım arızası ölür — ayrı bir hikâyedir bu.
- Diskin yüzde 10–15'ini boş tutun: yedek bloklar, leveling ve çöp toplamanın işletme sermayesidir
- TRIM'i açık bırakın — hangi sayfaların öldüğünü denetleyiciye söyler, böylece çöp toplama onları bir yazmanın önünü kesmeden siler
- SSD'ye asla birleştirme yapmayın: dosyaları yalnızca “dizmek” için baştan yazar; hız olarak sıfır, karşılığı döngü olarak ödenir
- “SSD'yi kurtarmak” için sayfalama dosyasını kapatmayın: modern bir disk günde birkaç gigabayt sayfalamayı fark etmeden yutar
- Her hafta endişelenmek yerine Percentage Used'i yılda bir kontrol edin: aşınma yavaş, görünür ve sıkıcı bir süreçtir
Sorun sanılan davranışlar
Gezgin'de hiç görünmeyen ayrılmış alan, yine de iç yazma kaydı tutan boş diskler, dosyalarınızın toplamını aşan “kullanılmış” kapasite — bunlar over-provisioning ve leveling'in işi, kusur değil. SSD'yi korumak için sayfalama dosyasını sabit diske taşımak klasik kendi ayağına sıkmadır: SSD'nin zar zor ölçtüğü bir bedeli, HDD'nin saniyelerle ölçtüğü sayfalama gecikmesiyle takas edersiniz. Bugün aşınmaya gerçekten düşman alışkanlıklar yalnızca şunlar: diski gün boyu yüzde doksanın üzerinde dolu tutmak ve derecesine yaklaşmış bir diske ağır yükleri yönlendirmek. Kapasiteyi bir tolerans payı olarak görün — gerisini denetleyici, herhangi bir ayar aracından daha iyi halleder.
Sorular ve yanıtlar
SSD'de wear leveling nedir?
Denetleyicinin her yazma için en az aşınmış blokları seçmesi ve seyrek değiştirilen veriyi ara sıra taşımasıdır; böylece hiçbir hücre grubu, diskin geri kalanından yıllar önce ölmez.
SSD normal kullanımda aşınır mı?
Nadiren. Tipik kullanıcı günde en çok birkaç on gigabayt yazar; 300 TBW üzeri bir dereceye karşı bu on yıl ve daha fazlasıdır ve disklerin çoğu, flash aşınmasından çok önce denetleyici arızasından bozulur.
Satın almadan önce lisans kapsamını öğrenin.
Tek seferlik 30 dakikalık deneme temel araçları kapsar. PRO özellikleri ücretli lisans etkinleştirilene kadar kilitlidir.
Bunları da okuyun
Bize yazın: [email protected]