Chrome neden bu kadar RAM yiyor: açlığın gerçek nedenleri

Site başına bir süreç: bütün hikâye tek satırda

Chromium, tarayıcıyı çok sayıda işletim sistemi sürecine böler: sekmeler için renderer'lar, site başına bir tane (site izolasyonu, tek sekmenin içinde bile farklı siteleri farklı süreçlere koyar), bir GPU süreci, bir ağ servisi, bir depolama servisi ve yüklenen her uzantı için bir süreç. Mesele hasar kontrolüdür — çöken bir renderer bir sekmeyi götürür, tarayıcıyı değil; ele geçirilen bir renderer'ın diğer sitelere doğrudan erişimi yoktur. Bedeli, her sürecin kendi çalışma zamanı ek yükünü taşımasıdır: yirmi açık site, her biri kendi kitaplıkları, JIT yığınları ve render arabellekleriyle yirmi küçük Chromium örneği demektir.

Toplam, insanların beklediğinden hızlı artar, çünkü o sayı yalnızca sekmeler değildir:

• Site başına bir renderer süreci — on sekmede on site, artı başka etki alanlarından iframe'lenenler
• Etkin her uzantı boşta olsa bile kendi arka plan sürecini çalıştırır
• GPU süreci çözülmüş görüntüleri, karoları ve video karelerini tutar — 4K YouTube sekmesi çoğunlukla budur
• Service worker'lar sekmeleri kapandıktan sonra da yaşar ve çevrimdışı uygulamaları hazır tutar
• Omnibox önerilerinden ön yüklenen sayfalar ve ön render, henüz ziyaret etmeden bellekte yer kaplar

Chrome belleği neden geri vermiyor

İkinci neden, Chromium'un tahsis edicisi PartitionAlloc'dur: boşaltılan sayfaları Windows'a geri vermek yerine her sürecin içinde anında yeniden kullanım için önbelleğe alır. Görev Yöneticisi bu önbellek havuzunu, teknik olarak boş olsa bile Chrome'un ayak izinin bir parçası olarak gösterir. Bu yüzden sayı, sistemdeki gerçek baskıdan daha korkutucu görünür. Tarayıcı belleği gerçek bir baskı altında serbest bırakır — ağır bir uygulamayı kapattığınızda Chrome'un “toparlanmasının” nedeni budur — ama boşta bir makinede, ödediği şeyi bilerek tutar.

Tutulan belleğin bir kısmı dürüst anlamda önbelleklemedir: ileri/geri önbelleği, Geri düğmesi anında olsun diye render edilmiş sayfaları tutar; disk önbelleği eşlemeleri dosyaları yeniden okumayı önler. Günlerdir açık olan bir tarayıcının yeni başlatılandan daha ağır görünmesinin sebebi de budur: tutmaya değen daha çok şeyi önbelleğe almıştır. Bu, “kullanılmayan RAM ziyan edilen RAM” argümanıdır ve bir kezliğine teknik olarak doğrudur — alternatifi, yeniden ziyaret ettiğiniz her sayfayı baştan render etmektir.

Ayak izini gerçekten küçülten ne

chrome://settings/performance altında Memory Saver'ı açın: etkin olmayan sekmeleri uykuya alır ve renderer'larını boşaltır — çok sekmeli bir oturumda eldeki tek en büyük kaldıraç budur. Sonra gerçek suçluları inceleyin: Shift+Esc ile Chrome'un kendi görev yöneticisini açın ve belleğe göre sıralayın — çoğu durumda tek bir ağır site (bir web IDE'si, bir görüntülü arama, şişkin bir webmail) ya da tek bir uzantı, kırk sıradan sekmeden daha ağır basar. Uzantılara ayrıca özel bir şüpheyle yaklaşın: her biri her pencereye bir süreç ekler ve birçoğu kesintisiz çalışır.

Bundan sonrası dürüstçe aritmetiktir, sihir değil: daha az uyuyan sekme, daha az uzantı, kimsenin okumadığı sonsuza dek sabitlenmiş panolar yok. Donanım hızlandırmanın açılıp kapanması GPU belleğini CPU yüküyle takas eder — bazen zayıf bir tümleşik GPU'da lehinizedir, bazen tersi. İşe yaramayan: çalışma kümelerini zorla budayan “RAM temizleyiciler” — sayı düşer, tarayıcı da budanan her şeyi yeniden çekerken takılır.

Sorular ve yanıtlar

Bunları da okuyun