RAM'ı ve gizliliği sessizce yiyen 14 tarayıcı uzantısı

Bir uzantı gerçekte nereye tutunuyor

Chromium'daki uzantı pasif bir ikon değildir: tarayıcının çalıştırmayı kabul ettiği koddur ve pahalı türü, tüm adreslerle eşleşen bir content script bildirir. O script açtığın her sayfaya enjekte edilir; dolayısıyla bellek maliyeti sekme başına tekrarlanır, tarayıcı başına değil — işleminde yirmi megabayt tutan bir uzantı, bir düzine sekmede yüzlerce megabayta çıkabilir. Manifest V3'ten sonra arka plan sayfaları olaylar arasında uyuyan service worker'lara dönüştü; bu yardım etti ama sayfa başına enjeksiyonlar kaybolmadı.

Gizlilik yarısı daha basit: host izinleri. “Tüm web sitelerindeki verilerinizi okuma ve değiştirme” yazan bir izin, uzantıya her sayfanın DOM'unu teslim eder — yazdığın her alan, gördüğün her fiyat. Uzantıların çoğu bunu kötüye kullanmaz, ama verilen yetki ikilidir: ya yayıncıya her konuda güvenirsin ya da kurmazsın. Bu yüzden aşağıdaki denetim izinleri RAM kadar ağır tartıyor.

On dört uzantı: hak edenlerden “hemen kaldır”a kadar

Hak eden ağır sıkletler: reklam engelleyici, her isteğe karşı filtre listelerini işleterek gerçek bellek tüketir ama reklam dolu bir sayfada en ağır yükleri de keser; kalabalık sayfalar onunla çoğu kez onsuzdan daha yalın yüklenir. Parola yöneticileri web'deki her form alanına enjekte olur — bilinçli, savunulabilir bir takas. Dilbilgisi denetçileri her metin alanında çalışır; kimsenin hiç düzeltmeyeceği alanlarda bile. AI panelleri sayfa içeriğini çalışma belleğinde tutup bir sunucuya yollar; bunun özellik mi sızıntı mı olduğu ne yapıştırdığına bağlı.

Nadir kendini hak edenler: kupon ve cashback düğmeleri her alışveriş sayfasını okur ve komisyon kendilerine gitsin diye satış ortaklığı bağlantılarını yeniden yazar; fiyat izleyicileri değişiklik yoklamak için arka planda zamanlayıcı çalıştırır; karanlık mod enjektörleri az önce yüklediğin sayfayı yeniden çizer; yeni sekme sayfaları duvar kâğıdının yanında telemetri de yollar; ekran görüntüsü araçları ve video indiriciler, tarayıcının yarısını zaten yaptığı iş için tüm siteler izni ister; ücretsiz VPN uzantıları bir iş modeli olan proxy'lerdir; sekme yöneticileri açık bıraktığın her şeye referans tutar; PDF dönüştürücüler tek bir yerel dosyayı birleştirmek için tüm siteleri ister ve arada varsayılan arama motorunu kaçırmalarıyla meşhurdur; on dördüncü klasik ise ilkinin yanına ikinci bir reklam engelleyici — her istek için kapışan iki filtre ve ikiye katlanan maliyet.

• Tek bir dar işi olan araçta host izni “tüm web sitelerindeki verilerinizi okuma ve değiştirme” diyor
• Tarayıcı o özelliği zaten içeriyor — ekran görüntüsü, karanlık mod, parola kaydetme, çeviri
• İş modeli alışveriş: kupon ve cashback uzantıları her sayfada satış ortaklığı bağlantılarını değiştirir
• Aynı anda iki reklam engelleyici kurulu, aynı istekleri iki kez filtreliyor
• Uzantı senin bilinçli tercihinle değil, bir kurulum paketiyle geldi

Beş dakika süren denetim

chrome://extensions ya da edge://extensions adresini aç, her şeyi kapat, sonra bir hafta boyunca yalnızca gerçekten özlediğini geri aç — değer için dürüst test budur. Chrome ve Edge'de Shift+Esc tarayıcının görev yöneticisini açar ve her uzantının işlemini sekmelerin yanında gösterir; RAM sorusu böylece folklordan sayıya döner. Karar kesinleştiğinde kapatma değil kaldır: kapalı uzantılar, denetlediğimiz her Chromium sürümünde izinlerini yine de tutuyor.

Yeni bir şey kurmadan önce izin kartını oku ve “tüm siteler”i bir onay kutusu değil, ikinci el araba fiyatı gibi değerlendir. İyi seçilmiş bir reklam engelleyici, bir parola yöneticisi ve başka hiçbir şey — çoğu denetimden sağ çıkacak kurulum budur. Temizlikten sonra tarayıcı hâlâ ağırsa, web'in kendisi şişmanlamıştır; o başka bir sorun ve başka bir yazı.

Sorular ve yanıtlar

Bunları da okuyun