Sonraki açılış için bir not
Bir program başladığında Windows, çalıştırılabilir dosyanın ve DLL'lerinin hangi bloklarının gerçekten diskten okunduğunu kaydeder ve bu izi C:\Windows\Prefetch içinde bir .pf dosyası olarak saklar. Sonraki açılışta yükleyici bu ize danışır ve okumaları en uygun sırayla yapar — soğuk başlangıcın dağıttığı küçük okumalar yerine tek büyük ve sıralı bir hamle. Aynı izler, dönen disklerde önyükleme dosyalarını yerleştiren ReadyBoot'un ve Windows 10'dan önce Superfetch adıyla bilinen SysMain servisinin de besinidir; SysMain sık kullanılan blokları siz istemeden belleğe önceden çeker. Bu klasörde kendi menfaatine var olan hiçbir şey yok: her dosya, bir sonraki başlangıcın daha ucuza gelmesi için Windows'un aldığı bir nottur.
Klasör ayrıca kendi kendini denetler. İzler, çalıştırılabilir dosyanın yolunun karmasına bağlıdır; taşınan ve güncellenen programlar yeni iz alır, eskileri bayatlar ve sistem klasörü kabaca en yeni bin dosyaya budar. Tipik bir makinede on ile yirmi kilobaytlık birkaç yüz .pf dosyası vardır — toplamda beş ile on beş megabayt. Temizlik araçlarının kırmızı uyarı çubuklarıyla boyadığı “sorun”un boyu işte bu kadar.
- C:\Windows\Prefetch sık başlatılan her program için bir .pf izi tutar
- İz, soğuk bir başlangıcın diskin hangi bloklarına dokunduğunu kaydeder
- ReadyBoot, izleri kullanarak HDD'lerde önyükleme dosyalarını yerleştirir
- SysMain, talep gelmeden önce sıcak blokları belleğe önceden yükler
- Windows klasörü yaklaşık bin güncel ize kendiliğinden budar — megabaytlar, gigabaytlar değil
Silmenin neden hızlandıracağına yavaşlattığı
İzleri silin — Windows teslim olmaz, not almaya sıfırdan başlar. Temizlikten sonra her programın ilk açılışı soğuk başlangıç hızında ilerler ve HDD'de bu, iki saniyelik ile yedi saniyelik açılış arasındaki farktır; kullandığınız her uygulama için bir kez ödenir. İkinci ve üçüncü açılışlar, taze izler biriktikçe toparlanır. Ritüeli haklı çıkaran “Prefetch şişiyor” tezi en zayıf halkasıdır: klasör kendini onlarca megabaytla sınırlar ve temizleyicinin kendi dosya listesi bunu kanıtlar.
Alışılmış dipnot, SSD'de prefetch'in artık önemsiz olduğunu söyler; çünkü düzelttiği kafa hareketleri orada neredeyse bedavaya gelir. Bu yarım doğrudur: Windows, solid-state sistem disklerinde SysMain'i çoğu zaman kendisi kapatır ama iz dosyaları görünmeye devam eder ve okumaları sıralayarak açılış süresinden yine kısar. Onları silmek ölçülebilir hiçbir kazanç sağlamaz; buna karşılık her programın temizlikten sonraki ilk açılışında küçük ve tekrarlanır bir kayba yol açar. Tek meşru durum, tek bir uygulamanın tuhaf başlamasına neden olan bozuk bir izdir — nadirdir ve bütün klasörü değil yalnızca o .pf dosyasını silmekle düzelir.
Sorular ve yanıtlar
Windows Prefetch klasöründeki dosyaları silmek güvenli mi?
Bir şey bozulmaz — Windows izleri yeniden inşa eder — ama bu kendi ayağını sıkmaktır: temizlikten sonra her programın ilk açılışı, yeni izler birikene dek ölçülebilir biçimde yavaştır.
Sistem diskim SSD olduğunda prefetch'i kapatmalı mıyım?
Hayır. Windows SSD'lerde SysMain'i zaten kısar, klasör minicik kalır ve izler açılış okumalarını sıralamaya devam eder. Prefetch'i kapatmak, amacını çoktan yitirmiş bir Windows XP dönemi ayarıdır.
Satın almadan önce lisans kapsamını öğrenin.
Tek seferlik 30 dakikalık deneme temel araçları kapsar. PRO özellikleri ücretli lisans etkinleştirilene kadar kilitlidir.
Bunları da okuyun
Bize yazın: [email protected]